تحقیق درباره سرمایهی اجتماعی

دانلود پایان نامه

(1384) از متغیر تعداد سرانهی چک های بلامحل به ازای هر 1000 نفر جمعیت، سوری و مهرگان (1386) از میزان جرایم و سعادت (1387) نیز از میزان جرایم به عنوان متغیر نمایندهی سرمایهی اجتماعی استفاده نموده اند که به علت اشتباه بودن شاخص اندازه گیری سعادت از داده های ایشان در این پایان نامه استفاده نشد.

3-2-9- تفاوت سرمایهی اجتماعی با سرمایه های دیگر
سرمایهی اجتماعی یک محصول واسطه ای می باشد در حالی که دیگر انواع سرمایه، محصولات نهایی می باشند و همچنین سرمایهی اجتماعی نتایج جانبی یا غیر عمدی روابط اجتماعی افراد با دیگران می باشد.
پوتنام اشاره کرده است که سرمایهی اجتماعی در اثر استفاده شدن افزایش پیدا می کند و در اثر استفاده نشدن کاهش پیدا می کند. به این دلیل که سرمایهی اجتماعی کالایی عمومی می باشد نمی توان برای آن حق مالکیت فردی در نظر گرفت ولی سرمایهی های دیگر این گونه نیستند (وستلُند ، 2006: 30).

3-2-10- وجه تمایز سرمایهی انسانی و سرمایهی اجتماعی
تمایز بین سرمایهی انسانی و سرمایهی اجتماعی را می توان با نموداری مانند شکل 3-1 نمایش داد که A، B وC روابط سه فرد را نشان می دهند. سرمایهی انسانی در نقاط تقاطع قرار دارد و سرمایهی اجتماعی در خطوطی که این نقاط را به یکدیگر متصل می کنند قرار دارد. سرمایهی اجتماعی و انسانی اغلب مکمل یکدیگرند. مثلاً، اگر B کودکی باشد و A بزرگسالی که پدر یا مادر B باشد، برای اینکه A به پیشرفت رشد شناختی B کمک کند، باید هم در رأس های مثلث (سرمایهی انسانی) و هم در ضلع های مثلث (سرمایهی اجتماعی ارتباط دهندهی رأس های مثلث (سرمایهی انسانی) به هم) وجود داشته باشد. سرمایهی انسانی در اختیار A و روابط (سرمایهی اجتماعی) در رابطه بین A و B باید وجود داشته باشد (کلمن، 1377: 466).

A

B C
شکل 3-1: ساختار سه نفری: سرمایهی انسانی در رأس های مثلث (نقاط تقاطع) و سرمایهی اجتماعی در ضلع های مثلث (وصل کنندهی نقاط تقاطع به هم)

در این قسمت به اختصار، تمایز میان این دو نوع سرمایه را بیان می کنیم:

*سرمایهی انسانی دارایی یک فرد و سرمایهی اجتماعی دارایی یک گروه است.
*سرمایهی انسانی رفتار اقتصادی افراد است ولی سرمایهی اجتماعی روابط اجتماعی میان افراد است.
*سرمایهی انسانی، سرمایه گذاری در دانش و مهارتی است که بازدهی اقتصادی می آورد اما سرمایهی اجتماعی در مورد شبکه ها و هنجارهای اجتماعی بحث می کند که روابط بین مردم را مدیریت می کند (فیلد و همکاران، 2003: 29).
*در سرمایهی اجتماعی حداقل به دو نفر احتیاج داریم ولی در سرمایهی انسانی حداقل به یک نفر نیازمندیم.
* سرمایهی انسانی دارایی خصوصی و فردی محسوب می شود که در امر تولید به کار گرفته می شود اما سرمایهی اجتماعی احساس مشارکت در تولید میان کارگزاران می باشد (سوری، 1384: 4).

3-3- مبانی نظری ارتباط بین متغیرها

سرمایهی فیزیکی با تغییر ابزارها و مواد باعث تسهیل تولید می شود و سرمایهی انسانی با تغییر مهارت ها و توانایی افراد، کارایی کارکنان را افزایش می دهد و سرمایهی اجتماعی با تغییر روابط میان افراد، کنش ها را تسهیل می کند.
در این بخش، به صورت نظری به ارتباط میان سرمایهی انسانی، سرمایهی اجتماعی و رشد اقتصادی پرداخته شده است. این بخش شامل 5 قسمت است که عبارتند از:
تأثیر سرمایهی اجتماعی بر سرمایهی انسانی
تأثیر سرمایهی انسانی بر سرمایهی اجتماعی

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوند.

برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید

رشته مدیریت همه موضوعات و گرایش ها : صنعتی ، دولتی ، MBA ، مالی ، بازاریابی (تبلیغات – برند – مصرف کننده -مشتری ،نظام کیفیت فراگیر ، بازرگانی بین الملل ، صادرات و واردات ، اجرایی ، کارآفرینی ، بیمه ، تحول ، فناوری اطلاعات ، مدیریت دانش ،استراتژیک ، سیستم های اطلاعاتی ، مدیریت منابع انسانی و افزایش بهره وری کارکنان سازمان

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

تأثیر سرمایهی انسانی بر رشد اقتصادی
تأثیر سرمایهی اجتماعی بر رشد اقتصادی
رابطهی بین سرمایهی انسانی، سرمایهی اجتماعی و رشد اقتصادی

3-3-1- تأثیر سرمایهی اجتماعی بر سرمایهی انسانی
کلمن (1988)، اولین فردی است که به طور آشکارا به تأثیر سرمایهی اجتماعی و اجتماع بر سرمایهی انسانی پرداخت؛ هچنین بکر (1996)، که از بنیان گذاران مباحث سرمایهی انسانی می باشد بر اهمیت روابط اعضای خانواده بر انباشت سرمایهی انسانی تأکید کرده است. سرمایهی اجتماعی بر تشکیل سرمایهی انسانی نسل های آینده تأثیر می گذارد. بکر بیان کرده است که در مباحث سرمایهی انسانی از تأثیر خانواده ها بر دانش، مهارت، ارزش ها و عادات کودکان نمی توان چشم پوشید. بنابراین حتی اختلاف های جزئی کودکان در سلایقشان که توسط خانواده ها دامن زده می شود در طول زمان ممکن است به اختلاف های بزرگ منجر شود (علمی و همکاران، 84: 280).
موفقیت یک کودک در خانواده از نگاه کلمن (1988) به سه عامل سرمایهی مالی، سرمایهی انسانی و سرمایهی اجتماعی بستگی دارد: سرمایهی مالی به میزان ثروت یا درآمد خانواده مربوط می شود که امکانات مالی را برای موفقیت و آموزش دانش آموز فراهم می کند؛ سرمایهی انسانی تحصیلات والدین می باشد که می تواند در امر آموزش، دانش آموز را یاری کند؛ سرمایهی اجتماعی در خانواده، اهتمامی است که والدین برای تربیت فرزندانشان بکار می برند و به ارتباط بین بچه ها و اولیا در محدودهی خانواده مربوط می شود و این نوع سرمایه در مقایسه با سایر سرمایه ها از درجه اهمیت بالاتری برخوردار است. اگر سرمایهی اجتماعی درون روابط خانوادگی وجود نداشته باشد، کم یا زیاد بودن میزان سرمایهی مالی و انسانی والدین برای فرزندان چندان تأثیری نخواهد داشت. بنابراین هم سرمایهی اجتماعی درون خانواده و هم اجتماع در تربیت سرمایهی انسانی نسل بعد نقش دارند و برای رشد یک فرزند، والدین باید هم از شیوه های تربیتی آگاه باشد و هم برای اعمال آن شیوه ها و تربیت صحیح و مورد دلخواهشان، رابطهی خوبی برقرار کنند.
کاهش سرمایهی اجتماعی موجب افزایش هزینه مبادله در اقتصاد می شود و فعالیت های تولید را هزینه بر می کند و کسب و کار از راه غیر تولیدی و فعالیت هایی که نیاز به تحصیلات بالاتر را ندارند، افزایش می دهد. این وضعیت با همراهی ناکارآمدی دولت تشدید خواهد شد و بنابراین کاهش سرمایهی اجتماعی مانعی برای افزایش سرمایهی انسانی می شود (سوری و مهرگان،86: 217).
برای مطالعهی تأثیر سرمایهی اجتماعی بر سرمایهی انسانی الگویی توسط چو(2006) تدوین شده است: این الگو از پایهی اقتصاد خرد برخوردار بوده است و در حقیقت الگوی سرمایهی اجتماعی پیوندی (سطح کلان) و ارتباط میان متغیرها را در وضعیت پایا (حالتی که تمام متغیرهای الگو با نرخ ثابت رشد می کنند) بررسی می کند. یعنی پویایی های متغیرهای کلان اقتصادی با تصمیم (بهینه یابی) در سطح خرد تعیین می شود.
این الگو، الگوی توسعه داده شدهی لوکاس (1988) می باشد که در آن ارتباط دو طرفهی میان سرمایهی اجتماعی و سرمایهی انسانی بررسی شده است. در این الگو، بنگاه ها منابع خود را {مخصوصاً سرمایهی انسانی} می توانند در تولید کالاهای نهایی(مصرف) یا در انباشت سرمایهی انسانی بکار گیرند یا به ساخت سرمایهی اجتماعی پیوندی اختصاص دهند که فعالیت اخیر برای بنگاه هیچ درآمدی ندارد اما می تواند کارایی سرمایهی انسانی را بالا ببرد. در این الگو فرض می شود که سرمایهی اجتماعی اثر مثبتی بر انباشت سرمایهی انسانی دارد اما اثر مستقیم بر تولید کالای نهایی ندارد. بنابراین سرمایهی اجتماعی به مرور زمان بدون سرمایه گذاری جدید از بین خواهد رفت و ذخیرهی آن اثر مثبت و سرریز بر ایجاد سرمایهی اجتماعی جدید دارد. همچنین سرمایهی انسانی مانند سرمایهی اجتماعی اثر مثبت و سرریز بر انباشت خود دارد و به عنوان عامل تولیدی مهم در تولید کالای نهایی محسوب می شود. علاوه بر این فروض، چو فرض می کند که بنگاه ها به دنبال حداکثر سازی سود و خانوارها به دنبال حداکثر کردن مطلوبیت تنزیل شده در طول زندگی خویش هستند و تحولات انواع سرمایه ناشی از کنش و واکنش به حداکثر سازی خانوارها و بنگاه ها در بازار، رقابتی می باشد. سرمایهی اجتماعی در این الگو به دلیل داشتن آثار خارجی به عنوان کالایی عمومی در نظر گرفته شده است که از مقدار بهینهی آن کمتر تولید می شود.
انباشت سرمایهی انسانی در تولید کالا، انباشت سرمایهی انسانی جدید و انباشت سرمایهی اجتماعی مورد استفاده قرارمی گیرد.
نرخ پس انداز در این الگو برون زا نیست و بنگاه های رقابتی سرمایه را اجاره کرده و برای تولید کارگر استخدام کرده و محصول را می فروشند و تعداد ثابت و زیادی خانوار همگن (شبیه هم) با عمر نامحدود نیروی کار عرضه کرده، سرمایه نگهداری نموده، مصرف و پس انداز می کنند و بازارها رقابتی و کامل می باشند و ارتباط میان متغیرها غیرخطی می باشد.
این الگو بر مبنای الگوی رمزی-کاس-کوپمن تدوین شده است.
تابع تولید و معادلات حرکت الگوی چو در ادامه آورده شده است:

که در آن:
K: انباشت کل سرمایهی فیزیکی؛
Y: تولید کل؛
C: مصرف کل؛
H: انباشت کل سرمایهی انسانی؛
S: انباشت کل سرمایهی اجتماعی؛
Kδ: نرخ استهلاک سرمایهی فیزیکی ؛
Hδ: نرخ استهلاک سرمایهی انسانی؛
Sδ: نرخ استهلاک سرمایهی اجتماعی؛
A، E وP: پارامترهای بهره وری (برون زا) ؛
uS ،uH وuY : به ترتیب سهم انباشت سرمایهی انسانی تخصیص داده شده به ایجاد سرمایهی انسانی جدید، ایجاد و خلق سرمایهی اجتماعی و تولید کالا است. حاصل جمع این پارامترها برابر یک است (uS+ uH+ uY=1)؛
α، ψ وσ: پارامترهای کشش هستند که در فاصله (0،1) قرار دارند. ψ اثر سرریز سرمایهی اجتماعی بر تشکیل سرمایهی انسانی می باشد. σ آثار خارجی سرمایهی اجتماعی (اثر ذخیرهی سرمایهی اجتماعی بر ساخت و شکل گیری سرمایهی جدید) را اندازه گیری می کند و α کشش تولید می باشد.
معادلات 3-1تا 3-3، به ترتیب تغییر در انباشت سرمایهی فیزیکی، سرمایهی انسانی و سرمایهی اجتماعی در هر نقطه از زمان هستند. تغییر در انباشت سرمایهی فیزیکی برابر است با پس انداز (تولید منهای مصرف با سرمایه گذاری جدید برابر است) منهای استهلاک سرمایهی فیزیکی و تغییر در انباشت سرمایهی انسانی تابعی از کل سرمایهی اجتماعی، میزان سرمایهی انسانی تخصیص داده شده به انباشت سرمایهی انسانی جدید و استهلاک سرمایهی انسانی است. همچنین تغییر در انباشت سرمایهی اجتماعی نیز تابعی از میزان کل سرمایهی اجتماعی، سرمایهی انسانی اختصاص داده شده به تولید سرمایهی اجتماعی و استهلاک سرمایهی اجتماعی است. معادله4-3 نیز تابع تولید بوده و تابعی از سرمایهی فیزیکی و سرمایهی انسانی اختصاص داده شده به تولید کالاهای نهایی می باشد.
هدف بنگاه، حداکثر سازی سود { این سود متعلق به خانوار ها می باشد} می باشد که به صورت زیر بیان می شود:
Max Akα(uYH)1-α-wYuYH-rKK

بنگاه با تعیین مقدار بهینهی K و uyسود را حداکثر می کند و در حالت رقابتی قیمت عوامل تولید برابر با ارزش نهایی عوامل تولید است.

WY= (1-α) AkαuY-α rK=αAkα-1uY1-α

که در آن k=K/H می باشد.

تابع مطلوبیت کل خانوار در رابطه (3-5) آمده است و با توجه به محدودیت، آن را حداکثر می کند:
(3-5)

که متغیرها عبارتند از:
ρ: نرخ ترجیح زمانی (نرخ تنزیل: هرچه خانوار ارزش کمتری به مصرف آتی نسبت به مصرف جاری داشته باشد این مقدار بزرگتر خواهد بود)؛
θ: نرخ هموار کنندهی مصرف (ضریب ریسک گریزی نسبی)؛
wH: نرخ دستمزد نیروی کار در بخش سرمایهی انسانی؛
wY: نرخ دستمزد بخش تولید کالاهای نهایی؛
rk: قیمت کالای سرمایه ای (اجاره)؛
rKk : درآمد و دارایی خانوار و
pH: قیمت یک واحد سرمایهی انسانی جدید می باشد.
خانوار در هر نقطه از زمان ترکیب میان مصرف و پس انداز را طوری اختیار می کند که مطلوبیت عمر خود را حداکثر کند. سرمایهی اجتماعی کالایی عمومی می باشد و آثار خارجی آن باید درونی شود. علاوه بر این، فرض می شود که خدمات آموزشی قیمت گذاری شده اند؛ بنابراین، هزینه های فراهم کردن این خدمات کاملاً پوشش داده می شود که به صورت PHH=wHuHH می باشد. توابع تولید سرمایهی انسانی و سرمایهی اجتماعی، بازدهی ثابت نسبت به مقیاس دارند که این فرض برای وضعیت پایا ضروری می باشد.
سرمایهی اجتماعی(s) با کششψ، در رابطه (3-2)، باعث افزایش انباشت سرمایهی انسانی می شود و هرچه مقدار کشش بیشتر باشد تأثیر آن بر ایجاد سرمایهی انسانی بیشتر می شود و این انگیزه را به وجود می آورد که سهم بیشتری از سرمایهی انسانی را به ایجاد سرمایهی اجتماعی اختصاص دهیم.
در وضعیت پایا، تمامی نسبتهای (مقدار سرانهی متغیرها) k=K/H ,s=S/H ,c=C/H ,y=Y/H ثابت می باشند. با حل الگو، سهم بهینهی انباشت سرمایهی انسانی{که جهت ایجاد سرمایهی انسانی و سرمایهی اجتماعی اختصاص داده می شود} و همچنین مقدار بهینهی سرمایهی اجتماعی سرانه، سرمایهی فیزیکی سرانه، مصرف سرانه و درآمد سرانه به صورت زیر خواهد شد:

که در آن
٭Hγ: نرخ رشد اقتصادی در وضعیت پایا؛
: سهمی از انباشت سرمایهی انسانی که به انباشت سرمایهی اجتماعی اختصاص داده می شود و در راه حل رقابتی، میزان آن کمتر از راه حل نظری برنامه ریز اجتماعی می باشد؛

: سهمی از نیروی انسانی است که به ایجاد سرمایهی انسانی جدید اختصاص داده می شود و هرچه ψ (اثر سرریز سرمایهی اجتماعی بر ایجاد سرمایهی انسانی) بزرگتر باشد، سهمی از نیروی انسانی که به ایجاد سرمایهی انسانی اختصاص داده می شود کمتر است زیرا در این وضعیت، سرمایهی اجتماعی اثر مضاعفی (اثر بر انباشت سرمایهی اجتماعی جدید و انباشت سرمایهی انسانی) دارد و سهم بیشتری از سرمایهی انسانی را به ایجاد سرمایهی اجتماعی اختصاص می دهیم.
در الگویارائه شده توسط چو (2006)، نرخ رشد اقتصادی و نسبت درآمد به سرمایه نسبت به الگوهایی که سرمایهی اجتماعی را لحاظ نکرده اند، بزرگتر می باشد.
هرچه کالای سرمایهی اجتماعی عمومی تر باشد{ یعنی به عنوان یک کالای عمومی بیشتر در نظرگرفته شود}، اثر بزرگتری بر نرخ رشد اقتصادی دارد. به دلیل بازده ثابت نسبت به مقیاس، ارتباط بین نرخ رشد اقتصادی و کشش سرمایهی اجتماعی در معادلهی سرمایهی انسانی (ψ) در حالت پایاU شکل می باشد. به عبارتی، نرخ رشد اقتصادی در مقادیر خیلی بزرگ یا خیلی کوچک این کشش، بزرگتر است.
لازم به ذکر است که این الگو جهت توجیه مبانی نظری نحوهی تأثیر سرمایهی اجتماعی بر سرمایهی انسانی است و از این الگو جهت کار تجربی در کشورمان استفاده نمی شود.

جمع بندی
به طور خلاصه در الگوی چو(2006) سرمایهی اجتماعی به عنوان کالای عمومی در نظر گرفته شده است که آثار خارجی دارد و آثار خارجی آن باید درونی شود. همچنین خانواده ترکیب

دیدگاهتان را بنویسید