امنیت در مجتمع زیستی:-پایان نامه درمورد مجتمع زیستی

امنیت در مجتمع زیستی

افزایش جرایم و چگونگی توزیع آن در محیط های شهری، ساکنین شهرها را به طور فزاینده ای نسبت به امنیت زندگی در شهرهای بزرگ و ﭘرجمعیت نگران کرده است. افزایش در تراکم مسکونی می تواند بر امنیت ساکنان اثرات مثبت و منفی داشته باشد. تمرکز ساکنین و مراجعه کنندگان از یک سو می تواندمزاحمت های بالقوه ای را ایجاد کند و از سوی دیگر می تواند امکان مراقبت و کنترل ساکنین بر رفتارهای نانجار اجتماعی را میسر سازد.

در حالیکه ناهنجاری های اجتماعی در محیط های شهری بیشتر به مشکلات اجتماعی عام تر مربوط می شود تا به گونه ها مجموعه های مسکونی و تراکم.جنبه های روان شناختی احساس امنیت در محیط های مسکونی تحت تاثیر جنبه هایی از قبیل ویژگیهای اجتماعی – فرهنگی ساکنین و میزان دسترسی فیزیکی برای مزاحمین بلقوه می شود. تعریف و کنترل حریم و قلمرو مسکن، میزان مراقبت از مسیرهای دسترسی و دیگر مکان هایی که از طریق آنها امکان مزاحمت وجود دارد می باشند. در حالی که در نقش طراحی در اصطلاح مسائل اجتماعی نباید اغراق کرد، ولی به هر حال طراحی به همراه مدیریت و مشارکت اجتماعی ساکنین مراقبت و حفظ امنیت مناطق مسکونی را با موفقیت بیشتری همراه خواهد کرد.

تعریف حریم و قلمرو یکی از مهمترین نکات طراحی مسکن است، و در جهت فراهم آوردن خلوت و امنیت نقش مهمی را ایفا می کند. کنترل قلمرو در اختیار گرفتن فضا از طریق تعریف محدوده ای خاص است. قلمرو می تواند ((خصوصی))(مثل فضاهای باز خصوصی واحد های مسکونی)،((نیمه خصوصی))(مثل محوطه مشاع داخلی و خارجی در مجموعه های چند واحدی)، و ((عمومی))(مثل فضاهای باز خیابان ها و ﭘیاده روها) باشد. در حالی که قلمرو ((خصوصی))مسکن معمولاً تعریف شده و کنترل شده است و نگهداری آن خوب انجام می شود، قلمرو ((نیمه خصوصی)) اغلب مهم بوده و به شکل ضعیفی کنترل می شود.[۱]

با افزایش تراکم مسکونی معمولاً فضاهای باز خصوصی هر واحد تقلیل ﭘیدا کرده و زندگی مردم از جهت همجواری کالبدی فشرده تر می شود، در نتیجه تعریف روشنی از حریم و قلمرو در طراحی فضاهای مسکونی اهمیت فزاینده ای می یابد. تقابل های ناخواسته اجتماعی بین ساکنین می تواند در اثر ابهامی که از تعریف ضعیف قلمرو های خصوصی و نیمه خصوصی ایجاد می شود افزایش یابد. از طرف دیگر، تعریف روشن قلمرو و حریم می تواند به افزایش شناسه، خلوت و امنیت کمک کرده و تقابل های اجتماعی و مشکلات همسایگی را تقلیل دهد.[۲]

ضوابط طراحی برای ((فضاهای قابل دفاع ))(defensible space )که توسط اسکار نیومن(oscar newman  )در کتابی به همین نام تدوین شده، ضوابطی است برای طراحی محیط های مسکونی امن با تراکم متوسط بالا.در این ضوابط ((…سلسله ای از مکانیزم ها شامل ایجاد موانع فیزیکی یا نمادین، محوطه های باز تعریف شده،و امکان مراقبت، ﭘیش بینی شده که در ترکیب با هم یک محیط مسکونی را به کنترل ساکنین در می آورند.))[۳].بر اساس این دیدگاه، یک فضای مسکونی برای عده مشخصی از ساکنین، با تعریف دقیقی از حریم و سلسله مراتب فضاها، و با استفاده از موانع ((فیزیکی ))و ((نمادین))، طراحی می شود. دراین مجموعه ها جایگزینی ﭘنجره ها به گونه ای است که مراقبت طبیعی از فضاهای عمومی و نیمه خصوصی را تشویق می کند، و همجواری آنها خیابانهای عمومی را به کنترل ساکنین در می آورد. یکی از مشکلات تحقیق نیومن انتخاب محدود نمونه های مورد مطالعه و عدم قابلیت تعمیم نتایج مطالعه حتی در فرهنگی است که مطالعه در آن انجام شده است. در تحقیق وی تنها خانه های سازمانی طبقات کم در آمد در گستره ای محدود مورد بررسی قرار گرفته است. با وجود اینکه نتایج این تحقیق به دلیل توجه بیش از اندازه به راه حل های طراحی برای حل جرائم و نابهنجاری های اجتماعی مورد نقد فراوان قرار گرفت، ولی اصول مطالعه “فضای قابل دفاع”هنوز به شکل وسیعی مورد توجه برنامه ریزان و طراحان نواحی مسکونی شهرهای ﭘر جمعیت است. در بسیاری از مجموعه های مسکونی در کشورهای غربی بخصوص آنهایی که با مهاجرت بوجود آمده اند، استفاده از دروازه هایی با کنترل از راه دور، سیستم های مدار بسته کامپیوتری، و نگهبان تمام وقت مورد اعتماد ساکنین رایج شده است. تا چه حد این اقدامات نمایانگر نگرانی واقعی از جرم و جنایت است قابل تردید است. در بسیاری از موارد این اقدامات حاکی از رایج شدن شیوه جدیدی از سکونت، یا استفاده از نمادهایی برای ساختن شان اجتماعی برای گروههای خاص اجتماعی برای گروههای خاص اجتماعی و متمولین است که ارتباط به بحث کلی تری در زمینه خصوصی سازی فضاهای شهری در مقابل استفاده های عمومی دارد. در تهران نیز اخیراً در بعضی از محلات شهر استفاده از چنین روش هایی معمول شده است. بکارگیری این نوع مراقبت ها و ایجاد موانع فیزیکی سخت، اگر چه ممکن است در عمل مؤثر باشد، ولی تصویری روانشناختی از ناامنی را در فضای عمومی شهر و مناطق مسکونی به نمایش می گذارد. نهادهای محلی و مشارکت مردم می توانند نقش مؤثری در برقراری امنیت مجموعه های مسکونی داشته باشند.

محافظت از وسایل نقلیه شخصی نیز در شهرهای بزرگ برای عموم مردم اهمیت ﭘیدا کرده است. در بسیاری از کشورها در توقفگاههای زیرزمینی که میزان مراقبت طبیعی از واحدهای مسکونی کم است، استفاده از درهای ایمنی کنترل از راه دور، و استفاده از کلید و کارت معمول شده است. در مجموعه های مسکونی همچنین قفل روی درها وﭘنجره ها، عدسی ها ایمنی روی درهای ورودی، سیستم های هشدار دهنده نیز متداول است. نورﭘردازی کافی که بتواند مراقبت از نقاط ورودی، مسیرهای دسترسی و محوطه های توقفگاههای جمعی را در شب تسهیل کند ضرورت دارد. فرم محوطه سازی و فضای سبز هم می تواند از سهولت دسترسی مزاحمین جلوگیری کند. به هرحال حداقل مراقبت از وسایل نقلیه، در نظر گرفتن محل توقف مناسب به تعداد واحد های مسکونی در هرمجموعه است.

۱-cooper and sarkissian,1986,pp.265-6  ahtman,1975,pp,112-20

۲-newman,1972,pp.8,9,22

۱-newman,1972

لینک جزییات بیشتر و دانلود این پایان نامه:

بررسی قابلیت های مجتمع زیستی