بررسی تاثیر هشت هفته فعالیت هوازی شدید بر تغییرات واسپین و کمرین پلاسمایی در موش¬های ماده نژاد اسپراگوداولی- پایانامه ارشد

دانلود پایانامه

عنوان کامل پایان نامه کارشناسی ارشد :  مطالعه تاثیر هشت هفته فعالیت هوازی شدید بر تغییرات واسپین و کمرین پلاسمایی در موش¬های ماده نژاد اسپراگوداولی

تکه ای از متن پایان نامه :

کمرین (که به عنوان ژن حاصل از تازاروتن ۱ و واکنش­ دهنده به گیرنده رتینوئیک اسید نیز شناخته می­گردد)، آدیپوکینی می باشد که به تازگی شناسایی شده می باشد و عمدتاً از بافت چربی احشایی تولید می­گردد. شواهد نشان می­‍‌دهد این آدیپوکین در آدیپوژنز، سوخت و ساز انرژی و التهاب تأثیر دارد. کمرین به صورت یک فرضیه، به عنوان یک ارتباط دهنده بین چاقی و دیابت نوع ۲ ارائه شده می باشد (ارنست[۱] و همکاران، ۲۰۱۰). یک یافته کلیدی، تشخیص کمرین در مایعات التهابی بشر مانند مایع آسیت بیماران مبتلا به سرطان تخمدان و مایع سینوویال بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید می­باشد (ویتمر و همکاران، ۲۰۰۳). طی مطالعات آزمایشگاهی هنگام پردازش کمرین، فرم­های بسیاری از آن تأیید شده­اند که مانند می­توان به کمرین ۱۵۵، کمرین ۱۵۷ و کمرین ۱۵۸ در خون بشر، کمرین ۱۵۷ در مایع آسیت، کمرین تمرینی (۱۱n=) و گروه کنترل (۱۰n=) تقسیم شدند. گروه تمرینی در یک برنامه تمرین هوازی ۱۲ هفته­ای شرکت کردند، در حالی­که گروه کنترل فعالیت­های روزمره خود را انجام می­دادند. افراد سیگاری، مبتلایان به بیماری­های قلبی- عروقی و مصرف‌کنندگان داروهایی که ممکن بود نتایج مطالعه را تحت تأثیر قرار دهند از مطالعه حذف شدند. برنامه تمرینی هوازی به مدت ۱۲ هفته، ۵ جلسه در هفته و هر جلسه به مدت ۵۰ تا ۶۰ دقیقه (۱۰ دقیقه گرم کردن – ۱۵ تا ۵۰ دقیقه راه رفتن و دویدن – ۱۰ دقیقه سرد کردن) انجام گردید. برنامه تمرینی به تدریج از ۱۵ تا ۲۰ دقیقه و شدت ۶۰ تا ۶۵ درصد حداکثر ضربان قلب در هفته اول به ۴۰ تا ۴۵ دقیقه و شدت ۸۰ تا ۸۵ درصد حداکثر ضربان قلب در هفته آخر افزایش می­پیدا نمود. سطوح سرمی کمرین، مقاومت به انسولین، پروفایل چربی، فشار خون و ترکیب بدنی تمامی آزمودنی­ها قبل و بعد از تمرینات هوازی اندازه‌گیری گردید. یافته­ها نشان داد بعد از ۱۲ هفته تمرینات قدرتی، گلوکز خون، شاخص مقاومت به انسولین، کلسترول تام، تری‌گلیسرید، LDL-C و چربی شکمی (احشایی) به طور معنی­داری کاهش پیدا نمود (۰۵/۰P<)، به طور همزمان، غلظت سرمی کمرین و پروتئین واکنشگرC در پاسخ به تمرین قدرتی نیز به طور معنی­داری کاهش پیدا نمود (۰۵/۰P < )، اما TNF-α بدون تغییر باقی ماند (۰۵/۰P>). در این پژوهش مشخص گردید ۱۲ هفته تمرین قدرتی باعث بهبودی شاخص­های قلبی- عروقی در افراد مبتلا به سندروم متابولیک گردید و این بهبودی با کاهش سطح سرمی کمرین همراه بود. نتایج این پژوهش با نتایج پژوهش حاضر همخوانی ندارد. در ارتباط با این عدم همخوانی می­توان به چند نکته اشاره نمود. آزمودنی­های پژوهش صارمی و همکاران (۲۰۱۰)، بیمار و چاق بودند، اما در پژوهش حاضر آزمودنی­های پژوهش سالم بودند. پس، می­توان بیان نمود شرایط اولیه آزمودنی­ها می‌تواند در پاسخ هورمون کمرین به فعالیت ورزشی مؤثر باشد. همچنین می‌توان به این موضوع اشاره داشت که پاسخ هورمون کمرین تحت تأثیر طول برنامه تمرینی می­باشد. در پژوهش حاضر که مدت زمان تمرینات هوازی هشت هفته­ای بود، افزایش سطوح هورمون کمرین مشاهده گردید؛ اما در پژوهش صارمی و همکاران (۲۰۱۰) که مدت زمان تمرینات هوازی دوازده هفته­ای بود کاهش سطوح هورمون کمرین رخ داد. پس، با در نظر داشتن جملات اخیر می­توان بیان نمود عامل مدت زمان برنامه تمرینی در پژوهش­های مختلف بر پاسخ هورمون کمرین مؤثر می باشد و نیاز می باشد برای کاهش سطوح هورمون کمرین، تمرینات هوازی، دوازده۵-۳-۳- تاثیر فعالیت ورزشی بر ارتباط بین سطوح پلاسمایی واسپین و کمرین

پس از انجام هشت هفته تمرین هوازی شدید، مشخص گردید در موش­ها، همبستگی معناداری بین واسپین و کمرین وجود ندارد. جهت مطالعه تاثیر همبستگی بین سطوح واسپین و کمرین در حیطه ورزش و همچنین در زمینه پزشکی پژوهشی مشاهده نشد. اما در این زمینه بایستی گفت ممکن می باشد عدم وجود ارتباط معنادار بین دو هورمون واسپین و کمرین، تعداد آزمودنی­ها باشد و احتمالاً اگر تعداد آزمودنی زیاد باشد، نتایج متفاوتی به دست آید.

 

[۱] -Ernest

 مطالعه تاثیر هشت هفته فعالیت هوازی شدید بر تغییرات واسپین و کمرین پلاسمایی در موش¬های ماده نژاد اسپراگوداولی

برای دیدن تکه های بیشتری از این پایان نامه و دانلود فایل پایان نامه با فرمت ورد ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک پایین صفحه مراجعه نمایید:

 دانلود از لینک پایین صفحه

دانلود پایان نامه ارشد : مطالعه تاثیر هشت هفته فعالیت هوازی شدید بر تغییرات واسپین و کمرین پلاسمایی