تحقیق درباره سرمایهی انسانی

0 Comments

داخلی دارد.
متفکر آزاد وهمکاران (1388) در مطالعه ای با عنوان “تأثیر سرمایهی انسانی بر تولید ناخالص داخلی ایران در چارچوب مدل جیمزریمو” بر مبنای الگوی ریاضی و اقتصاد سنجی، تابع تولیدی را تدوین کرده اند که از سه متغیر سرمایه، نیروی کار و آموزش تشکیل شده است و در قالب تابع کاب-داگلاس می باشد.
این محققین با استفاده از روش هم انباشتگی جوهانسون- جوسیلیوس (1988) به این نتیجه رسیده اند که سرمایهی انسانی وقتی به صورت یک نهادهی تولیدی در کنار سایر عوامل بررسی شود، در بلند مدت اثر مثبت و معنادار و در کوتاه مدت، اثر منفی و ناچیز بر تولید ناخالص داخلی دارد.

جمع بندی
در این مطالعات، با توجه به اینکه از شاخص های مختلفی برای متغیر سرمایهی انسانی استفاده شده است، در نهایت به این نتیجه می رسیم که سرمایهی انسانی با تمرکز بر ارتقای سطح تحصیلی افراد به عنوان عاملی با ثبات و معنادار که ضریب آن هم مثبت می باشد شناخته شده است؛ یعنی سرمایهی انسانی باعث توسعهی توانایی ها، مهارت و تجربه افراد می شود و همچنین سطح متوسط سال های تحصیلی شاغلان تأثیر مثبت و معناداری بر رشد و تولید ناخالص داخلی دارد.

2-6- اثر توسعه و رشد اقتصادی بر متغیرهای اجتماعی

مطالعات زیادی در زمینهی منافع رشد و توسعهی اقتصادی انجام شده است. اما مسئله ای که در اینجا مد نظر ما است تأثیرات رشد اقتصادی بر متغیرهای اجتماعی می باشد که این مسئله را می توان تا حدی در مطالعهی بن آمی (2006) با عنوان “چه کسی از رشد اقتصادی ترسیده است؟” یافت؛ او به صورت نظری این گونه بیان کرده که رشد اقتصادی می تواند به توزیع نابرابر درآمدها منجر شود و فقط تعداد کمتری از افراد را ثروتمند کند و همچنین بر روابط افراد هم مؤثر است؛ بعضی از اقتصاددانان پیشنهاد می کنند که رشد اقتصادی باید محدود شود.

بورگویگنون (2004) در مطالعه ای با عنوان “اثر رشد اقتصادی بر ساختارهای اجتماعی” با یک تحلیل نظری بیان کرده است که ما با بازدهی کاهنده نسبت به مقیاس در منافع اجتماعی ناشی از رشد اقتصادی روبرو هستیم و رشد اقتصادی بر میزان اهمیت گروه های مختلف اجتماعی تأثیر می گذارد و مرتبهی گروه های اجتماعی را تغییر می دهد؛ با افزایش رشد اقتصادی، گرایش زنان به سمت فعالیت های بازار بیشتر می شود، بنابراین نرخ مشارکت زنان افزایش پیدا می کند و نقش اجتماعی آنها هم تغییر پیدا خواهد کرد که به تبع آن، نقش آنها در نهاد خانواده هم تغییر پیدا خواهد کرد که این موضوع بر سطح سرمایهی اجتماعی خانواده نیز مؤثر است.
رشد اقتصادی باعث انتقال کارگران کارخانه به سمت کارمند شدن در سمت های مدیریتی می شود که بر ساختار اجتماعی تأثیرات عمده ای خواهد گذاشت و به سمت نیروی کار ماهر و آموزش دیده می رویم و بر رفتار مدرسه رفتن تأثیر مثبت می گذارد و باعث افزایش تعداد سال های تحصیل می تواند باشد.

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوند.

برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید

رشته مدیریت همه موضوعات و گرایش ها : صنعتی ، دولتی ، MBA ، مالی ، بازاریابی (تبلیغات – برند – مصرف کننده -مشتری ،نظام کیفیت فراگیر ، بازرگانی بین الملل ، صادرات و واردات ، اجرایی ، کارآفرینی ، بیمه ، تحول ، فناوری اطلاعات ، مدیریت دانش ،استراتژیک ، سیستم های اطلاعاتی ، مدیریت منابع انسانی و افزایش بهره وری کارکنان سازمان

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

شکاف بین گروه های آموزش دیده و ماهر کاهش پیدا می کند. نرخ بازدهی آموزش در بلند مدت همگام با رشد اقتصادی کاهش پیدا می کند. همچنین نسبت زنان به مردان در کار افزایش پیدا می کند. علاوه بر این موارد، باید متذکر شویم که اثرات رشد اقتصادی در بازارهایی که از لحاظ درجهی یکپارچگی اختلاف دارند، متفاوت می باشد.
با توجه به قانون واگنر ، رشد، اثر مستقیم و غیر مستقیم بر بیمه های اجتماعی و ساختار خانواده دارد.
ساچاروپولس و پاترینوس (2002) در مطالعه ای با عنوان ” بازدهی سرمایهی گذاری درآموزش: یک به روز شدهی دیگر” با مقایسهی بین کشوری دریافته اند که تفاوت درآمد ناشی از تفاوت در سطوح آموزش، در آینده کاهش پیدا می کند و نرخ بازدهی متوسط سال های تحصیل به مرور زمان با افزایش تولید ناخالص داخلی سرانه کاهش پیدا می کند و تقاضا برای نیروی کار ماهر با نرخ کاهشی افزایش پیدا می کند در حالی که عرضهی آن با نرخ افزایشی افزایش پیدا می کند.

2-7- جمع بندی فصل

با بررسی نتایج مطالعات به این مسئله پی می بریم که در بیشتر مطالعات، سرمایهی اجتماعی، تأثیر مثبت بر تشکیل سرمایهی انسانی دارد و همچنین این رابطه به صورت عکس در مطالعات خارجی هم برقرار می باشد یعنی سرمایهی انسانی در ایجاد سرمایهی اجتماعی نیز اثر مثبت دارد و همچنین سرمایهی اجتماعی و سرمایهی انسانی بر رشد اقتصادی تأثیر مثبت می گذارند و رشد اقتصادی بر سطح سرمایهی انسانی اثر مثبت دارد اما در مورد تأثیر رشد اقتصادی بر سطح سرمایهی اجتماعی اتفاق نظری وجود ندارد.
مطالعاتی که در داخل انجام شده است، تأکید بیشتری بر نحوهی تأثیر سرمایه اجتماعی بر متغیرهای اقتصادی دارند. با ملاحظه مطالعات پیشین، روند این گونه بوده است که همیشه سرمایهی اجتماعی بر سرمایهی انسانی اثر مثبت داشته است و سرمایه اجتماعی بر رشد و توسعهی اقتصادی اثر مثبت می گذارد و سرمایهی اجتماعی به عنوان یک عامل تعیین کننده در سرمایهی انسانی شناخته شده است اما سؤالی که وجود دارد این است که آیا سرمایهی انسانی می تواند در ایجاد سرمایهی اجتماعی مؤثر باشد؟ به عبارتی دیگررابطه علیت میان سرمایهی انسانی و سرمایهی اجتماعی چگونه است؟
با توجه به مطالعات داخل کشور، مطالعه ای منسجم که جهت عکس (تأثیر سرمایهی انسانی بر سرمایهی اجتماعی در کشور ایران) را بررسی کرده باشد، صورت نگرفته است و هدف ما در این پایان نامه بررسی این موضوع می باشد که سرمایهی انسانی تعیین کنندهی سرمایهی اجتماعی است یا سرمایهی اجتماعی تعیین کنندهی سرمایهی انسانی است. همچنین به بررسیرابطه علیت میان سه متغیر سرمایهی اجتماعی، سرمایهی انسانی و رشد اقتصادی ایران می پردازیم.

فصل سوم

مبانی نظری

3-1- مقدمه

موضوع سرمایهی اجتماعی از دههی 1990 میلادی به بعد مورد توجه قرار گرفت و نمی توان ادعا کرد که سرمایهی اجتماعی می تواند به تنهایی تمام تغییرات حوزه های فعالیت یک جامعه را تعیین کند، ولی نمی توان اهمیت این عامل را در بین سایر عوامل نادیده گرفت. در این امر مطالعات زیادی انجام شده است و محققین بسیاری به این نتیجه رسیده اند که ابزارها و منابع غیر پولی یا غیر مادی مانند ارتباطات، شبکه های اجتماعی و نفوذ اجتماعی می توانند مانند ابزارهای مادی، خوب عمل کنند و در زمینهی پیشرفت یک جامعه کارا باشند.
در حالی که سرمایهی اقتصادی را در حساب بانکی افراد می توان یافت و سرمایهی انسانی در درون ذهن افراد قرار دارد، سرمایهی اجتماعی در درون ساختار روابط افراد نهفته می باشد.
بنابراین می توان گفت که علاوه بر سرمایهی های فیزیکی و انسانی، ساختار اجتماعی یکی از تعیین کننده های مهم ارتقای بهره وری فعالیت های اقتصادی است.
سرمایهی انسانی و سرمایهی اجتماعی متغیرهای کیفی هستند و تعاریف مختلفی برای این دو مقوله وجود دارد و این مسئله به پیچیدگی موضوع و اندازه گیری آن دامن می زند ولی اندازه گیری آن ها را غیر ممکن نمی سازد.
اندازه گیری سرمایهی اجتماعی و سرمایهی انسانی از اهداف این مطالعه نمی باشد اما در ابتدای این فصل در صدد این هستیم که به اختصار به تعریف مفهوم و شاخص های سرمایهی انسانی و سرمایهی اجتماعی بپردازیم.

3-2- تعاریف سرمایه، سرمایهی انسانی، سرمایهی اجتماعی و
شاخص های اندازه گیری آن ها

در این بخش به اختصار به تعاریف مربوط به سرمایهی انسانی، سرمایهی اجتماعی و شاخص های اندازه گیری آن ها می پردازیم.

3-2-1- تعریف سرمایه
سرمایه، وجه نقد یا کالایی است که برای ایجاد درآمد از طریق سرمایه گذاری در یک کسب و کار یا در یک دارایی درآمدزای دیگری مورد استفاده قرار می گیرد (بلاک ، 2003: 46).
همچنین علاوه بر این تعریف می توان گفت سرمایه، منابعی است که برای خلق منابع جدید دریک مقطع زمانی بکار گرفته می شود.
در تعریف دیگر، سرمایه، هر نوع دارایی است که قابلیت تولید را ایجاد کند و چند نوع سرمایه وجود دارد:
سرمایهی فیزیکی 2- سرمایهی انسانی 3- سرمایهی اجتماعی
سرمایهی فیزیکی مربوط به کارخانه، ماشین آلات و دیگر دارایی ها می شود و شامل
سرمایهی طبیعی مانند آب و هوای پاک و دیگر منابع طبیعی و سرمایهی مالی مانند وجه نقد (سرمایهی پولی) و سرمایه گذاری در انواع دیگر سرمایه ها هم می باشد و سایر موارد در ادامه توضیح داده خواهد شد.

3-2-2-تعریف سرمایهی انسانی
تا دههی 1950 و اوایل دههی 1960، معمولاً آنچه به عنوان ثروت ملل در نظر گرفته می شد عبارت از انباشت سرمایهی فیزیکی بود و سرمایهی فیزیکی یکی از تعیین کننده های مهم رشد اقتصادی محسوب می شد. اما بعد از آن علاوه بر کیفیت ابزارها و ماشین آلات، بهره وری نیروی کار مورد توجه قرار گرفت. به همین منظور سیمون کوزنتس بیان می کند که سرمایهی یک کشور صنعتی پیشرفته، فقط ابزارها و ادوات صنعتی آن کشور نیست بلکه اندوختهی دانش هایی است که از آزمایش ها بدست آمده و کارآموختگی افراد آن کشور برای به کار بردن این دانش هاست (سبحانی، 1371 به نقل از صادقی و عماد زاده، 1382: 81).
استدلال این دانشمندان این می باشد که افزایش سطح آموزشی، تولید را بالا می برد و به ازای هر دلار اضافی سرمایه گذاری شده، تولید ناخالص ملی تقریباً به اندازه نرخ بازدهی آموزشی ضرب در سهم نیروی کار در تولید ناخالص ملی افزایش می یابد.
سرمایهی انسانی به عنوان یکی از منابع توسعهی اقتصادی از مدت ها پیش وارد مباحث اقتصادی شد و آدام اسمیت اولین اقتصاددان کلاسیکی بود که انسان ها را در ذات خود منابع کمیاب اقتصادی خوانده است و بر این باور است که انسان ها با آموزش تبدیل به سرمایه می شوند.
بنا به تعریف آزاوا، سرمایهی انسانی در نیروی کار متبلور است و تنها راه افزایش موجودی سرمایهی انسانی این بود که کارگران مدتی از فرایند تولید دور بمانند و وقت آزاد شده را به افزایش مهارت های خود تخصیص دهند. آرو (1962) سرمایهی انسانی را انباره ای از دانش می داند که در نیروی کار نهفته است}مانند دانش فنی یا عملی{. سولو از اهمیت انباشت مهارت به عنوان سرمایه خبر می کند و بیان می کند آنچیزی که باعث انتقال در تابع تولید می شود ترقی در کیفیت نیروی کار می باشد. لوکاس (1988) انباشت سرمایهی انسانی را یک منبع رشد پایدار می داند (یاوری و سعادت، 1381: 33).
سولو به همراه رومر (1986) با رویکردی متفاوت از الگوی رشد سولو- سوان سرمایهی انسانی را به عنوان یک متغیر درون زا وارد الگوهای رشد کرده اند و بر نقش آموزش در ارتقای قابلیت نوآوری افراد و نیز سازگاری با فن آوری های جدید به منظور سرعت بخشیدن به توسعهی تکنولوژیکی تأکید کرده اند (نیلی و نفیسی، 1382: 2).
فعالیت های متنوعی مثل آموزش و پرورش، بهداشت و درمان، کاریابی، مهاجرت، آموزش ضمن خدمت و عملیات معقول سرمایه گذاری در سرمایهی انسانی، تصمیمات زمان حال را به بازدهی آینده پیوند می دهد (توانایان فرد،1386: 473).
سرمایهی انسانی در واقع مکمل سرمایهی فیزیکی است و موجب می گردد تا از سرمایه های فیزیکی به صورت مناسبتری بهره برداری شود. در واقع می توان گفت که سرمایه های فیزیکی تنها زمانی بیشتر مولد خواهند شد که کشور دارای مقادیر لازم سرمایهی انسانی باشد.
به عقیدهی شولتز توسعهی منابع انسانی پنج عامل دارد:
تسهیلات و خدمات بهداشتی که امید به زندگی، توانایی، نشاط و استقامت افراد را افزایش می دهد؛
تمام مخارج مربوط به تعلیمات فنی و حرفه ای؛
آموزش و پرورش از سطح دبستان تا پایان دبیرستان و آموزش در سطح دانشگاه ها؛
برنامه های تعلیمات حرفه ای و سواد آموزی که حاصل از سود بنگاه های اقتصادی هستند؛
مهاجرت فردی به منظور دستیابی به امکانات اشتغالی بهتر برای افزایش درآمدهای پولی (تقوی و محمدی، 1382: 18و19).
بنا به تعریف دیگر از سرمایهی انسانی که توسط کیریاکو (1991) ارایه شده است: سرمایهی انسانی شامل استعدادها، مهارت ها، دانش و امکان بکارگیری این اجزاء در کار است (افشاری و رجایی، 89: 42).
همچنین به سرمایه گذاری در تعلیم و تربیت و مهارت افراد یک جامعه نیز سرمایهی انسانی گفته می شود و برخی دیگر از اندیشمندان اقتصادی، سرمایهی انسانی را ظرفیت به دست آوردن مهارت های لازم برای انجام وظایف شغلی تعریف می کنند.

3-2-3- شاخص های اندازه گیری سرمایهی انسانی

برای اندازه گیری سرمایهی انسانی، شاخص های متعددی در متون پیشنهاد شده است که برخی از آنها عبارتند از:
1-ارزش پولی یا میزان کل سرمایه گذاری در سرمایهی انسانی که شامل ارزش بازاری و غیر بازاری سرمایه گذاری در رابطه با سرمایهی انسانی است؛ 2- نرخ کل ثبت نام مدارس؛ 3- کل ثبت نام از کلاس اول تا هشتم؛ 4- ثبت نام در دبیرستان؛ 5- ثبت نام در دانشگاه؛ 6- کل سرمایه گذاری در آموزش رسمی؛ 7- کل سرمایه گذاری در آموزش رسمی از کلاس اول تا هشتم؛ 8- کل سرمایه گذاری در آموزش رسمی در دبیرستان و 9- کل سرمایه گذاری در آموزش رسمی در دانشگاه (این و دوکولیاگوس ،1996:329).
نرخ با سوادی بزرگسالان نیز می تواند به عنوان متغیر جانشین سرمایهی انسانی مورد استفاده قرار بگیرد.
داده های برخورداری آموزشی نیز یکی از شاخص های اندازه گیری سرمایهی انسانی محسوب می شود که سه شیوهی عمده در ایجاد مجموعه داده های سال های برخورداری آموزشی برای نیروی کار، وجود دارد.

همانطور که مشاهده می کنیم، شاخص های مختلفی برای اندازه گیری سرمایهی انسانی وجود دارد اما در اغلب مطالعات از متوسط تعداد سال های تحصیل افراد و متوسط تعداد سال های تحصیل افراد شاغل استفاده می شود؛ در این مطالعه از شاخص متوسط سال های تحصیل افراد شاغل استفاده شده است. برای محاسبهی میانگین سال های تحصیل افراد شاغل، از فرمول زیر که بر اساس روش ساکارپلوس و آریگادا (1986) است استفاده می شود:
j E j . S jΣ : میانگین سال های تحصیل افراد شاغل
که در آن Ej، تعداد سال های تحصیل و Sj، کسری (درصدی) از جمعیت شاغل است که بالاترین سطح سواد آن ها Ej است.
تعداد کل شاغلان/ تعداد جمعیت شاغلی که بالاترین سطح سواد آنها Ej است Sj=

3-2-4- تعریف سرمایهی اجتماعی
مفهوم سرمایهی اجتماعی از دهه 1980 به بعد مورد توجه قرار گرفت و توانست با گسترش نظری و تجربی، جایگاه تعریف شده ای در میان نظریه های جامعه شناسی به خود اختصاص دهد. این مفهوم به تدریج در رساله ها و مقالات دانشگاهی به ویژه در رشته های جامعه شناسی، اقتصاد، سیاست و آموزش وارد شد.
ریشهی استفاده از این اصطلاح به سال 1916 و کاربرد اولیهی آن توسط یک معلم جوان

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *