دانلود تحقیق در مورد استان گلستان

دستیابی به عملکرد مناسب در دوره زمانی کمتر و در نتیجه احتمال برخورد به تنش های محیطی در مرحله تکمیل شدن غلاف ها کمتر می گردد.
نگادی و همکاران (2000) گزارش نمود که دمای بالا در مراحل گلدهی و تکمیل غلاف ها در کلزا سبب کاهش تعداد دانه در غلاف، وزن هزاردانه و در نتیجه کاهش عملکرد می شود در بررسی دیگری بر روی چهار رقم کلزا زمستانه در چهار تاریخ کاشت مختلف در منطقه کرج نتایج بدین نحو گزارش شد که اثر تاریخ کاشت بر عملکرد دانه، تعداد غلاف در ساقه اصلی،‌ تعداد غلاف در بوته و وزن هزاردانه در سطح یک درصد معنی دار بود و با تأخیر در کاشت از عملکرد و اجزای عملکرد کاسته شد (فرجی، 1383). یساری و پاتوردان (2007) در بررسی خود روی رقم هایولا 401 به این نتیجه رسیدند که از بین اجزای مختلف عملکرد، تعداد غلاف در بوته بیشترین همبستگی را با عملکرد دانه داشته است.
سلمان زاده و همکاران (1385) آزمایش را با 9رقم کلزا از کشورهای آلمان، کانادا و فرانسه که نتایج نشان داد، بخشی از اختلاف عملکردارقام ناشی از اختلاف الگوی نمو فنولوژی آن ها بوده و ارقامی که مراحل گلدهی، نموغلاف و رسیدگی فیزیولوژیکی، زودرس تری داشتند، عملکرد بالاتری نیز تولید کردند. صفاتی از قبیل طول گل آذین، تعداد غلاف درشاخه اصلی، تعداد شاخه فرعی بیشترین ارتباط را با عملکرد دانه داشتند. ربیعی و صفا (1383) اعلام کردند که تاریخ های کاشت مختلف از نظر عملکرد دانه، شاخص برداشت و عملکرد بیولوژیکی اختلاف معنی داری وجود دارد. رامئه (1385) با بررسی تاریخ کاشت روی عملکرد کلزا به این نتیجه رسید که ارتفاع بوته و اجزای عملکرد با تاخیر در تاریخ کاشت برای تمامی ارقام مورد مطالعه کاهش قابل ملاحظه ای یافتند.
ربیعی و کاوسی(1385) با بررسی تاریخ کاشت و میزان نیتروژن روی عملکرد کلزا نتیجه گرفتند که بین سالهای مورد آزمایش از نظر عملکرددانه اختلاف معناداری وجود نداشت، از سوی دیگر بین فواصل کاشت از نظر صفات ارتفاع بوته و تعداد شاخه فرعی اختلاف معنی داری وجودداشت. بین تیمارهای کودی از نظر اکثر صفات مورد بررسی اختلاف معنی داری وجودداشت و افزایش نیتروژن باعث کاهش درصد روغن نشد.

2 -1 – 2 – اثر تراکم بوته در رشد کلزا
تراکم بوته بزرگترین متغیر مدیریتی قابل استفاده در سازگار نمودن نیازهای گیاه با فراهمی منابع محیطی محسوب می شود، این واکنش ها به شدت به انعطاف پذیری گیاه و فراهمی منابع وابسته است (Jose, et al., 2004). تحقیقات نشان می دهد که تراکم مناسب گیاهی تاثیر بسزایی در عملکرد، کنترل آفات و بیماری ها وخوابیدگی بوته ها دارد Cater, 1980)). همچنین مشخص شده است که آرایش و تراکم گیاهی در جذب نور توسط برگ ها و تنظیم فرایند فتوسنتز به نحو موثری دخالت دارند (Andrade, et al., 1993) .
تراکم بوته مطلوب به عنوان یک عامل مهم در توزیع عمودی نور داخل کانوپی می باشد و به عنوان اصلی ترین عامل در افز ایش کارایی فتوسنتزی می باشد. کلزا در دامنه وسیعی از تراکم بوته سازگاری دارد. بدین معنی که مصرف 4 تا 10 کیلوگرم بذر در هکتار، تفاوتی در عملکرد دانه ایجاد نخواهد کرد. تراکم بوته 60 تا 80 بوته در متر مربع ایده آل می باشد. تراکم بوته کمتر از 20 بوته در متر مربع باعث افزایش خوابیدگی و حساسیت به سرما و نهایتا کاهش عملکرد دانه می گردد.
اگر مزرعه کلزا در زمستان با خسارت سرما مواجه شده باشد، باید قبل از نابود کردن و شخم زدن مزرعه، 10 تا 20 بوته سالم کلزا وجود داشته باشد. بوته ها می توانند با افزایش شاخه دهی، فواصل بین خود را پر نمایند. در این حالت ، عملکرد دانه در مزرعه 60 تا 70 درصد عملکرد مزرعه ای است که 60 تا 80 بوته در متر مربع داشته باشد. با این حال تراکم بوته پایین باعث ایجاد پوشش متراکم می شود که این مسئله، تراکم علف های هرز و رقابت آنها را افزایش می دهد و همچنین باعث ایجاد ساقه های محکم و قطور می گردد و برداشت مزرعه با مشکل مواجه می شود.
تراکم بوته مطلوب باعث زودرسی و یکنواختی در رسیدگی می گردد و ساقه های نازک ایجاد شده، راحت تر برداشت می شوند. به هر حال تراکم های بوته بالا نیز نه تنها عملکرد دانه را افزایش نمی دهند، بلکه ممکن است خطر وقوع ورس و بیماری را افزایش دهند. علاوه بر این باعث ضعیف و کوچک شدن بوته ها و نهایتا” موجب افزایش خطر سرمازدگی در زمستان می شوند. میانگین تعداد بذر در یک کیلومتر کلزا حدود 250 هزار است. بنابراین یک کیلوگرم بذر کلزا با اندازه متوسط ، تراکمی حدود 25 بوته در متر مربع ایجاد می کند.
با این حال بر اساس تحقیق های پژوهشگران وجود 100-80 بوته در متر مربع برای ارقام پاییزه یک تراکم مطلوب می باشد که در کمتر از این مقدار پوشش گیاهی مناسبی ایجاد نمی شود و در نتیجه در معرض بیشتر آفات و علف های هرز قرار می گیرد و در بیشترتراکم های یادشده احتمال خوابیدگی نیز وجود دارد. تراکم بالا در کلزا باعث ایجاد پوشش متراکمی از گل ها و سپس خورجین ها می شود. و روی برگ ها سایه می اندازد. در صورتی که در تراکم کمتر، تراکم لایه گل ها کمتر است و باعث می شود که سطح برگ بیشترگسترش یافته و دوام بیشتری داشته باشد 1992) .(Makey, et al.,

افزایش ارتفاع بوته در کلزا، افزایش طول میانگره های ساقه وکاهش قطر ساقه همراه بود و در زمان تشکیل غلاف، سنگینی بخش های بالایی ممکن است در گیاه موجب خوابیدگی و ایجاد مشکلاتی در برداشت مکانیزه می کند.
چنانچه خوابیدگی، در زمانی که گیاه از لحاظ متابولیکی فعال است، رخ دهد. افت مستقیم عملکرد دانه را به دنبال خو
اهد داشت (FAO, 1999). (امیر مرادی و همکاران، 1379) با بررسی اثرات چهار تراکم 20، 26،40 و 80 در متر مربع بر چهاررقم کلزای پاییزه نشان دادند که تیمار تراکم بر روی صفاتی نظیر طول غلاف و ارتفاع بوته اثر معنی دار دارد.
هانسون و همکاران (2001) با بررسی اثر 4 تراکم 53،، 107، 161 و 215 بوته در متر مربع ارقام کلزا نتیجه گرفتند که با افزایش تراکم بوته، عملکرد دانه نیز افزایش یافت. نتایج حاصله حاکی از کاهش عملکرد در تراکم 53 بوته در متر مربع بود و اختلاف کمی بین تراکم های 107، 161 و 215 بوته در متر مربع دیده شد. اگر چه بیشترین عملکرد در تراکم 215 بوته در متر مربع بدست آمد. در این بررسی با افزایش تراکم بوته، تعداد روز تا شروع گلدهی، تعداد روز تا پایان گلدهی و زمان رسیدگی کاهش یافت. امام وایلیکانی (1381) با بررسی سه تراکم 30، 50 و 70 بوته در متر مربع نتیجه گرفتند که با افزایش تراکم، تعداد شاخه های فرعی، قطر ساقه در هر بوته به طور معنی داری کاهش می یابد و همچنین با افزایش تراکم، ارتفاع بوته ها افزایش می یابد.
لیچ و همکاران (1999) با بررسی روی تراکم های مختلف از 5/13 بوته در متر مربع تا 372 بوته در طی دو سال نشان دادند که با افزایش تراکم از 50 به 150 بوته در متر مربع، عملکرد افزایش می یابد اما با افزایش تراکم بیش از آن عملکرد کاهش خواهد یافت که به دلیل کاهش میکروکلیمای گیاهی و عدم استفاده ازعوامل محیطی می باشد.
پاتر و همکاران (2002) با بررسی تراکم بر ارقام کلزا مشاهده نمودند که با افزایش تراکم تا 50 بوته در متر مربع عملکرد دانه به طور معنی داری افزایش یافت. در حالی که بین مقادیر50 تا130 بوته در مترمربع اختلاف معنی داری در عملکرد دانه مشاهده نشد. چن و همکاران (2002) با تحقیقی که روی چهار تراکم مختلف 10، 32، 46 و 96 بوته در مترمربع انجام دادند نتیجه گرفتند که با افزایش تراکم تا 32 بوته در نتر مربع عملکرد افزایش یافت اما با افزایش تراکم بیش از آن کاهش عملکرد به وجود آمد.
امانولا و همکاران (2004) جمعیت ها ی بالای گیاهی در ذرت را باعث اثر منفی بر فتوسنتز می دانند علت آنرا کاهش نفوذ نور در جامعه گیاهی و گسترش آفات و بیماری ها دانسته اند.

هیلبترونر و همکاران (2007) تراکم های کاشت مطلوب در گندم را کلیدی برای رسیدن به حداکثر عملکرد می دانند و میزان بذر مصرفی و فاصله ردیف به شدت استفاده از منابع طبیعی به وسیله گندم را تحت تاثیر قرار می دهد، که این به وسیله ایجاد رقابت درون و برون گیاهی بر سر نور، آب و مواد غذایی در طول نمو محصول می دانند.
با بررسی اثر تراکم گیاهی بر روی کلزا در نواحی نیمه خشک نتیجه گرفتند که شرایط محیطی اثر زیادی در دامنه اثر پذیری کلزا به تراکم گیاهی دارد.
در سال 2000 با بارندگی نرمال در طول دوره رشد، عملکرد دانه در دامنه وسیعی از 20 تا80 بوته در متر مربع تقریبا” مشابه بود، در حالی که در سال 2001 با میزان بارندگی کمتر از حد نرمال، با کاهش تراکم بوته
به کمتر از 40 بوته در متر مربع عملکرد دانه به طور معنی داری کاهش پیدا کرد، ولی بین مقادیر 40 تا 80 بوته در متر مربع و در حالتی که بوته ها به خوبی توزیع شده بودند ، اختلاف آماری معنی داری در عملکرد دانه مشاهده نگردید. به طور کلی کلزا از نظر تنوع میزان بذر و در نتیجه آن تراکم بوته ، گیاه بسیار انعطاف پذیری است به طوری که در دامنه وسیعی از میزان بذر، عملکرد آن به مقدار ناچیزی تحت تاثیر قرار می گیرد .(Anderson, 1994 ; Kjellstrom, 1995)
با توجه به شرایط خاک، کیفیت بذر و روش کاشت، درصد جوانه زنی متفاوت خواهد بود با افزایش تراکم بوته عملکرد غده سیب زمینی در واحد سطح کاهش می یابد( Jagroop et al., 1993) . بلنگر و همکاران (2000) افزایش تراکم بوته احتمالا به تراکم کاشت 624 هزار بوته در هکتار را برای سیب زمینی توصیه کردند.
افزایش تراکم بوته احتمالا” به دلیل رقابت بین بوته ها برای جذب مواد غذایی ، یا به لحاظ تعداد غده های زیادی که در تراکم بالا تولید می شوند، باعث کاهش اندازه متوسط غده ها می شود. براگا و کاسر (1990) نتایج آزمایشات آن ها نشان داد که بیشترین میزان تجمع نیترات غده در واحد سطح از تیمار 200 کیلوگرم نیتروژن در هکتار و با تراکم 5/5 بوته در متر مربع حاصل گردید.
البته میزان تجمع نیترات در تمام سطوح کودی با افزایش تعداد بوته در واحد سطح با کاهش معنی داری مواجه گردد. کارلسون (1990) گزارش کرد تراکم مناسب باعث کاهش تبخیر، درجه حرارت خاک و میزان آب مصرفی و نیز با تاثیر بر اندازه غده سیب زمینی و تعدادآن در هر بوته، عملکرد مطلوب را به دنبال دارد و به طور کلی تولید 15 ساقه در متر مربع برای تولید سیب زمینی خوراکی مطلوب است.
افزایش تعداد گیاه در واحد سطح به علت سایه اندازی بیشتر موجب کاهش نور قابل استفاده برای هر گیاه خواهد شد و از اینرو باعث کاهش عملکرد بوته می شود. افزایش تراکم بوته در سویا برای بهره گیری از امکانات بالقوه و دستیابی به حداکثر عملکرد ضروری است.
افزایش تراکم به دلیل ازدیاد رقابت برای کسب نور، ارتفاع گیاه سویا را افزایش می دهد. ارتفاع گیاه در اغلب منابع به عنوان یکی از معیارهای توانایی رقابتی ارقام و گونه های مختلف زراعی مطرح می باشد که خود تحت تاثیر تراکم بوته، نوع علف هرزو شرایط محیطی قرار دارد (Deihimfar, 2005).
وبر و همکاران (1996) تراکم بالا طول ساقه اصلی را افزایش داده و باعث کاهش تعداد گره های باروردر سویا می گردد. افزایش عملکرد دانه در واحد سطح تحت تاثیر افزایش تراکم (تا حد مطلوب ) در سویا گزارش شد (Costa, et al., 1980 ).
استفاده از تراکم کاشت بالا در بادام زمینی نیز می تواند عملکرد غلاف را افزایش دهد به طوری که با افزایش تراکم کاشت از 480 بوته به 720 هزار بوته در هکتار عملکرد غلاف به میزان 39 درصد افزایش نشان داد (Wright and (Bell, 1992). کاشت بادام زمینی بصورت یک ردیفه با فضای مناسب و آرایش مربعی می تواند رقابت بین بوته ها را کاهش داده و رشد را خصوصا” طی دوره رویشی اولیه افزایش دهد.(Gardner and Auma, 1989) تغییر فاصله ردیف های کاشت علاوه بر تاثیر بر عملکرد، برخصوصیات کیفی دانه نیز می تواند تاثیر گذار باشد.
اسمایر و همکاران) 1996) گزارش کردند که در ایالت کالیفرنیا ذرت شیرین در تراکم های مختلف کشت می شود و فاصله بوته در روی ردیف دراین ایالت بین 25 تا 5/17 سانتی متر متغیر است و هم چنین فاصله ردیف ها از یکدیگر بین ??تا 76 سانتی متر برای کشت یک یا دو رد یف در روی یک پشته تغییر می کند اما به طور کلی تراکم بوته ????? تا ????? هزار بوته در هکتار را به عنوان بهترین تراکم معرفی کردند ( .(Tian et al., 2004
با افزایش تراکم بوته در ذرت، علاوه بر وزن بلال، طول آن هم کاهش می یابد ((Has, 2002 مختارپور وهمکاران (1385) در کشت بهاره ذرت شیرین در استان گلستان تراکم 65-55 هزار بوته در هکتار را برای یک عملکرد مطلوب و بهینه توصیه کردند.
اسکونیرز و همکاران (2005) گزارش کردند که با افزایش فاصله بوته در بادام زمینی، ارتفاع ساقه کاهش می یابد. گزارش کردند که وقتی بادام زمینی در فاصله 6/7 سانتی متر به صورت دو ردیف کاشته شود (با سرعت جوانه زنی بیشتر از 1/13 بوته در متر مربع) باعث افزایش کیفیت و عملکرد محصول می شود ) Wehtje et al., 1994 ; Culbreath et al., 1999). الهام و همکاران (1388) با بررسی3 تاریخ کاشت و تراکم 50×20 ،40×20 و30×20 بوته در متر مربع نتیجه گرفتند که بیشترین عملکرد و میزان روغن در گیاه سنبل کوهی در تراکم50×20 مشاهده شد.

با افزایش تراکم بوته در سنبل کوهی، باعث کاهش توانایی منابع در گیاه، هنگام گلدهی ساقه و کاهش عملکرد در گیاه، که این کاهش عملکرد با افزایش تعداد گیاه جبران نمی شود.
همچنین افزایش رطوبت کانوپی و طولانی بودن مدت زمان رطوبت در سطح برگ در تراکم بالا، عامل موثر در وقوع بیماری های گیاهی دانستند. مندهام و اسکات (1981) گزارش کردند که یخبندان شدید در اوایل زمستان باعث از بین رفتن تعداد زیادی از بوته ها شد و تراکم گیاهی به 80 بوته در متر مربع کاهش پیدا کرد، ولی با این حال عملکرد مناسبی به دست آمد زیرارتفاع بوته ها بیشتر شده، به طور متوسط 400 غلاف در بوته را تولید کردند. در این شرایط اندازه تک تک بر گ ها و بسیار بزرگ تر ازحد معمول آن ها شده و طول عمر آن ها نیز بیشتر یود. طوری که تا آخردوره حیات گیاه دوام آوردند. مگ گریکور (1987)، به منظور شبیه سازی خسارت ناشی از تگرگ، تراکم بوته را به صورت دستی 6/3 بوته در متر مربع کاهش داد. در تراکم بوته کمتر، حداکثر ماده خشک و سطح برگ دیرتر حادث شد و دوام بیشتری نیز پیدا کرد، همینطور رسیدگی در گیاه نیز 16 روز به تاخیر افتاد. باروئر و گرامر(1988)، به این نتیجه رسیدند که

دیدگاهتان را بنویسید