مقاله درمورد پوشش بدن، مصرف کننده، وجود خارجی، سلامت روان

0 Comments

تعیین مرز ها بین خود و نامحرم، مرزی عاقلانه ایجاد می کند. در واقع سیاه به معنای نه، در مقابل سفید به معنای آری بوده و عامل کاهش شهوت است. در حالیکه رنگ های روشن، توجه را جلب می کنند، سیاه، این خاصیت را ندارد. سیاه، نقطه پایانی است. چادر مشکی یعنی پایان نگاه نامحرمان.
در ایران از قدیم الایام، بدون اینکه اجباری در کار باشد، زنان ، رنگ مشکی را برای چادر خود انتخاب کرده اند. این اکنون تبدیل به یک عرف شده است. به گمان من عرف جامعه مشکل دارد چون مردم در جامعه به دو گروه تقسیم شده اند، یکی گروه مشکی پوش و بقول خودشان رنگ سنگین پوش و دیگری گروه جیغ یا جلف پوش که با رنگ لباس های خاص میتوان آنها را تشخیص داد. ای کاش میشد تنوع بیشتری در جامعه داشته باشیم و این دودستگی از بین برود.مثلا چادرهایی با رنگهای متفاوت – نه فقط مشکی – با تن های خاکستری که اصلا جلب توجه نمیکنند و عرف جامعه چادر پوش شود که در این صورت تنوع رنگ در جامعه باعث شادابی در روحیه افراد آن جامعه نیز خواهد شد.
بعضی می گویند ” رنگ تیره! جوراب ضخیم! مانتوی گشاد! آستین بلند و شلوار پارچه ای گشاد! این ها را قانون می گوید، من نمی دانم. فقط می دانم که سیاه در اسلام مکروه است، همین و همین و همین”. این گونه القای شبهه کرده اند که مقررات موجود لباس پوشیدن زنان در کشور ، خلاف اسلام است. در اصل این افراد به ناحق در بخشی از یک سناریوی خود ساخته، با قطعی گرفتن کراهت رنگ سیاه به طور مطلق از دیدگاه اسلام به مخاطب این گونه القاء نموده که چون در مقررات فعلی، اصرار و اجبار بر استفاده از لباس های تیره و سیاه است، بنابر این مقررات موجود، خلاف اسلام است.
اما کارشناسان مذهبی معتقد هستند که در درجه اول، قانونی بر لزوم پوشش به رنگ سیاه و استفاده از جوراب ضخیم و غیره و جود ندارد، بلکه لزوم پوشش اسلامی مورد بحث است. واقعیت بیرونی لباس پوشیدن بانوان در سطح جامعه و استفاده از انواع و اقسام جوراب های نازک و مانتو های کوتاه و شلوار های تنگ با رنگ های بسیار متنوع، حاکی از این است که یا اساساً مقررات یاد شده وجود خارجی ندارد، یا بر فرض وجود، متاسفانه به آن عمل نمی شود، ولی به هر حال، نتیجه هر دو احتمال مذکور واقعیت نداشتن اجبار بر پوشش خاصی است. در درجه دوم، اگر حتی گفته های این افراد به فرض هم درست باشد حجاب تیره برای بانوان و دختران(در مواجهه با نا محرم)کراهتی ندارد، بنابراین، ادعای کراهت لباس تیره و مشکی برای بانوان و دختران اساساً نادرست است. اما موارد دیگر، مثل جوراب ضخیم، مانتو بلند و غیره،چون در راستای تامین حجاب بیش تر و بهتر بانوان است،مورد قبول اسلام است.لذا مقررات مذکور بر فرض وجود، خلاف اسلام نیست. در درجه سوم اینکه در اسلام از کراهت رنگ سیاه حرفی به میان نیامده است. بلکه استفاده از رنگ های دیگر بر رنگ سیاه ترجیح داده شده است، که این باعث حذف رنگ سیاه نمی گردد، بلکه مزیت رنگ های دیگر را بر رنگ سیاه می رساند. چه بسا با ترکیب رنگ سیاه با رنگهای دیگر می توان جلوه رنگهای دیگر را بیشتر کرد و لباسهایی با ترکیب بندی زیبا بوجود آورد.
دومورد از خصوصیات لباس در منظر اسلام که میتواند آنها را به عنوان الگو و راهنما در طراحی لباس بانوان اسلامی قرار گیرد ذکر میکنم.
1- جامه خود بالا گیر.(یعنی بلند نباشد، که آن از برای تو پاکیزه تر، و برای دل تو خویشتن دارتر و بر تو پاینده تر است.) البته کوتاهی لباس هم مهم است و بستگی به مکان مورد استفاده آن لباس دارد. اگر کوتاهی آن حدی باشد که بر سلامت روان اثر بگذارد مناسب نیست. مانند افتادن لبه پایین لباس روی قسمتی از بدن که ایجاد ناراحتی روانی میکند.
2- لباسی بپوش که با آن مشهور نشده، و تو را عیبناک نسازد.(ممکن است از دو جهت باشد، یکی آنکه از جهت نفاست و قیمت بالا بوده که از زیّ طرف بیرون باشد، و دیگر آنکه از جهت درشتی و کهنگی و پستی آن بوده که آنهم مورد حرف مردم قرار گیرد، و بطور خلاصه لباس نپوش که سبب مسخره مردم گشته و او را عیب کنند.)
بانوان باید بدانند که سر کردن چادر نمی تواند بهانه ای برای پوشیدن لباس های آستین کوتاه و نپوشیدن مقنعه یا روسری مناسب در زیر چادر باشد، زیرا در رفت و آمدها بویژه در معابر عمومی و خرید در بازارها و نیز سوار و پیاده شدن از وسایل نقلیه،بدون پوشش لباس مناسب و کافی ،رعایت حجاب کامل بسیار مشکل است.

ویژگی بعضی از پوشاک امروزی
در کشورمان شاهد یک سری پوشاک هستیم که بانوان در بیرون از منزل می پوشند و دارای خصوصیاتی هستند که برای بدن مضر است، ولی با این حال در همان لباس ها نکاتی را رعایت کرده اند که اگر به این روش ادامه دهند، پیشرفتی در بهبود پوشاک بیرونی در جهت سلامت انسان ها خواهیم داشت. در اینجا به بعضی از آنها اشاره خواهم نمود.
1- یکی از این پوشاک حجاب گردن است. این حجاب از لحاظ پوشش بدن، مناسب بوده و در ضمن از جنس هایی استفاده می شود که حالت کشسانی داشته واکثر آنها از نخ پنبه در مخلوط الیاف آن استفاده شده است. جالب اینکه توجه شده که در این پوشش، گشادی لازم برای تنفس بدن و جریان خون رعایت شده است.
2- امروزه با پوششی با عنوان ساق دست روبرو هستیم، ولی این لباس باید تنگ باشد که پایین نیاید. بعد از استفاده، می بینیم ردهای قرمزی که نشان از مسدود شدن رگهای بدن است، بر روی دست مشخص میشود. مدت کوتاه استفاده از آن اشکالی ندارد، ولی در مدت طولانی، عوارضی را به همراه خواهد داشت. که این ایراد را می توان
با طراحی مناسب، مانند وصل آستین در پشت گردن به یکدیگر و گشادتر کردن آن در قسمت دم دست، برطرف کرد.
3- یک نوع چادر هایی در بازار وجود داشت که یک بند در قسمت دم مچ دست وجود داشت و خانمها آن را در انگشت اشاره خود کرده که بدون آگاهی این کار را انجام داده اند چون در این انگشت رگی وجود دارد که مستقیم به قلب میرسد و نباید عاملی وجود داشته باشد تا آن را مسدود کند. حتی دیده میشود که بانوان از انگشتر برای جلب توجه بیشتر و مد شدن این قضیه، آن را در این انگشت میکنند. این به دلیل بی اطلاعی از این موضوع است و باید انسان ها در مورد اعضای بدن خود اطلاعات بیشتری داشته باشند تا با توجه به این موارد، پوشاک خود را انتخاب کنند.
4- فلزات در لباس تأثیر انکار ناپذیری دارد. این فلزات ایجاد فضای مثبت میکنند که در رفتار و روحیه افراد تأثیر گذاشته و آنها را پرخاشجو وعصبانی میکند و با بعضی از ویتامین ها سازگاری ندارند، و باعث ناراحتی پوستی نیز می شوند. این فلزات را در شلوار لی، و بعنوان تزیین در دیگر پوشاک مشاهده می کنیم. میتوان این تزیین ها را با پارچه نخی که کمترین حساسیت را ایجاد می کند برطرف کرد و این بستگی به طراح با ذوق دارد که چگونه از مواد بی ضرر در لباس استفاده کند.
امروزه برای تزیین لباس از تکه های کهنه لباس های کشور افغانستان، پاکستان و هند استفاده می کنند، در حالی که نمی دانند پوشنده قبلی این لباس به مریضی خاصی مبتلا بوده یا نه؟ و بدون رعایت بهداشت، مستقیما آن را در لباس استفاده می کنند و تازه اینکه چرا از لباس جنوب کشور که با کیفیت بیشتر و محصول کشور خودمان است، استفاده نکنیم.
یک نکته دیگر در باب پوشاک امروزی اینست که پوشیدن لباس سفید در اسلام سفارش شده است، ولی در بعضی مناطق گرم، و نداشتن تفریحات کافی، باعث جذب بیشتر جوانان به روابط نامشروع شده که این از مواردی است که اسلام در پوشش، استفاده از این نوع لباسها را منع کرده است.
شلوار
محمد بن مسلم می گوید امام باقر (ع) پوشیدن شلوار روى پیراهن را مکروه مى دانست ، و ایشان مى فرمودند: این کار روش جباران است.
از امام صادق (ع) است: پیغمبر (ص) فرمود: امت من از پوشیدن لباس بى آستین نهى شده است.
پیغمبر (ص) فرمود: امت من از بى شلوارى و عریان بودن ران ها نهى شده اند (چون عرب ها با پیراهن بلند و بدون شلوار مى گشتند از این کار نهى شده اند).
دین اسلام دستور می‌دهد تا در محیط اجتماع زنان و مردان مبادرت به حفظ پوشش بدنی خود کنند تا زمینه‌های نگاه های شهوت آلود را از بین ببرند تا از هر لحاظ محیط اجتماع محیطی سالم باشد.
یکی از اصحاب پیامبر می‌گوید روزی نشسته بودم و لباسم کنار رفت و ران پایم پیدا شد. پیامبر که در حال عبور بودند، به من گفتند: ران خود را بپوشان که جزء عورت است.
در یک روز بارانی حضرت علی(ع) با پیامبر(ص) در بقیع بودند که زنی سوار بر الاغ از آن‌جا عبور می‌کرد. ناگهان پای الاغ در چاله‌ای فرو رفت و زن از بالای آن به زیر افتاد. رسول خدا به سرعت روی خود را برگرداند. حاضران به رسول خدا گفتند این زن شلوار به تن دارد. حضرت سه بار فرمود: خداوند زنان شلوار پوش را رحمت کند. سپس فرمودند: ای مردم!شلوار را به عنوان پوشش برگزینید؛ چرا که از پوشاننده‌ترین لباس‌های شماست‌. و به‌وسیله‌ی آن از زنان خود به هنگام خروج آنان از منزل محافظت کنید. (البته باید توجه داشت که پیامبر، شلوار را به عنوان مکمل پوشش مطرح کردند، نه جایگزین پوشش!)

عوامل موثر در انتخاب لباس
“عمده ترین نیاز انسان به پوشاک در فصل ها و موارد مختلف زندگی، راحتی و آسایش است. راحتی، به معنی وضعیت مطلوب فیزیولوژیکی، روانی و تعادل فیزیکی بین بدن، لباس و محیط بیرون است.”(علمدار یزدی،1386، 171)
“منظور از پوشاک ، پوششی تهیه شده از پارچه به منظور محافظت بدن در برابر تغییرات جوی و آسیب های سطحی است. به عبارت دیگر، هر چیز پوشیدنی که انسان در آن احساس راحتی و آسایش می کند، پوشاک گویند. “(همان ،172) در زمان های گذشته، هدف از تولید البسه، رفع نیاز های ضروری مصرف کننده بود و گرمی و دوام لباس بیشتر مورد توجه قرار می گرفت و سایر مشخصه های لباس، مانند رنگ و شکل ظاهری، در درجه دوم اهمیت قرار داشت. با گذشت زمان، ظاهر، راحتی و زیبایی لباس نیز اهمیت پیدا کرد و فقط گرما و دوام یک لباس، ملاک انتخاب البسه نبود. در برخی موارد شکل ظاهری، طرح ، رنگ و مد روز بودن یک لباس حتی بر صفات دیگر مانند دوام ، استحکام و یا گرمی آن برتری داشت.
“دو شرط زیر در کنار یکدیگر یک انتخاب را کیفی و ارزشمند می کند:
الف- انتخابی که از روی شناخت و آگاهی صحیح و کامل صورت می گیرد.
ب- انتخاب آگاهنه ای که منجر به تامین منافع و مصالح حقیقی انسان، اعم از منافع اخروی ، دنیوی ، فردی و اجتماعی گردد.”(حاتمی،1388، 105)
عواملی در انتخاب لباس می توانند دخیل باشند، ولی همیشه ثابت نیستند. چون بر اساس شخصیت و تفکر افراد، همین عوامل دستخوش تغییرات شده و شاید اصلا در انتخاب لباس در زمان یا مکان خاصی دخالتی نداشته باشند. در اینجا به مواردی که بیشتر در جوامع ما هویدا است اشاره می کنیم. در اینجا شش مورد را بطور مختصر توضیح می دهیم.
1-سن
اولین و مهم ترین عامل برای انتخاب لباس، سن فرد است، زیرا اندازه لباس ارتباط مستقیم با سن فرد دارد. هر چند نقش، طرح و رنگ لباس در هر سنی موثر و قابل توجه می باشد ، اما اندازه آن دارای اهمیت بیشتری است. پسرها نسبت به رنگ های مردانه مثل آبی، آبی نفت
ی و قهوه ای و دخترها نسبت به رنگ های زنانه مانند صورتی، سبز و قرمز علاقه نشان می دهند. پارچه های نازک وظریف برای پوشش دختران و لباس های نسبتا خشن برای پسران انتخاب می شود. فرم لباس نیز با توجه به گروه سنی و جنسیت کودک تعیین می گردد.
2-فصل
رنگ های سرد مثل آبی ، سبز و سفید با خنکی همراه است. رنگ های گرم مانند قرمز، زرد طلایی و نارنجی ، رسانای بد برای گرما محسوب می شود به گونه ای که گرما را به خود جذب می کند. بنابراین ، فصل های مختلف سال، عامل بسیار مهمی در انتخاب پوشاک است و انسان در فصل تابستان از رنگ های سرد و در فصل زمستان از رنگ های گرم برای پوشش خود استفاده می کند.
3-درآمد
مقدار درآمد، دیگر عامل موثر بر انتخاب لباس است. زنانی که به طبقه پردرآمد تعلق دارند، در مقایسه با زنان کم درآمد می توانند هزینه بیشتری برای خرید پوشاک پرداخت کنند ، به طوری که پول بیشتری برای خرید لباس های مطابق مد روز به جای لباس های با دوام

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *